Her Son Bir Baslangic

Kadere inanmak da olasilik dahilindeydi, ama o hep bu olasiligi gozardi etmisti.. Hayatini kendisinin belirleyecegini sanmisti, ne buyuk bir yanilgi. Korkularini gostermemeye calistikca, daha da guclu sekilde ortaya cikiyordu.. Kendisinden buyuk bir gucun varligi , siyrilip kurtulamayacagi sekilde onu kendisine cekiyordu..

Ipler baglanmis ve her saniye, onceden belirlenmis ona yaklastiriyordu onu belki de hayati boyunca.. Ama o bu ipleri sona yaklastikca farketmisti.. Olacagina ihtimal dahi vermiyordu boyle bir seyin.. Buna benzer hikayeler duymus ama bir turlu inanmak istememisti.. Oyle ya o her seferinde kendini tasmalamak isteyenlere karsi mucadele ediyordu ve kimse bunu basaramamisti.. Ama asil gozden kacirdigi boynuna baglanmak istenen seyden kurtulmaya calisirken ayagina baglanan ve hem de siki sikiya baglanan ipti..

Simdi kendi sonuna dogru gelirken , kurbanlarn hikayeleri anlatilirken zihninde canlanan korku dolu insan tiplemesinden eser yoktu kendisinde.. Bu kabullenmislik degilse neydi ? Gorebildigi alan yerin en fazla yarim metre kadar ustuydu , tum bu dusunceler icinde yerde suruklendigini vucudundaki yanma hissi hatirlatmisti ona..

Gecen her saniye, tas zeminde biraz daha aciyla kivranarak ilerlemesini sagliyordu.. Ve yolun sonunda onu bekleyen neydi ? Hayatina son verecek olan celladi mi, aslinda tum bu olan bitenin oyun oldugunu soyleyecek biri mi ya da en son tercih edecegi sey: ayaklarinin altinda olmaktan sonunda mutluluk ve huzur duymaya baslayabilecegi bir kadin.. Aslinda kendine bile itiraf edemedigi en buyuk zaafi miydi yoksa bu tercih edecegi en son sey..

Sonuna yaklastigini artik gorebiliyordu.. Gozunun ucunda yere kadar sarkan bir latex elbise belirdi.. Guclukle secebiliyordu los ortamda , ki hucreye sizan isik huzmesi cizmenin celik topugundan yansiyarak yardimci oldu.. Yardim herhalde bu durumda aklina gelebilecek en son seydi.. Sandalyede oturan her kimse sarsilmaz bir kararlilikla bekliyordu hamlesini yapacagi ani..

Ayagin yavas yavas kalktigini gordu.. Bir metronom gibi inip kalkan kamcinin sesini duyabiliyordu deri eldiven uzerindeki yankisiyla.. Artik hareket etmiyordu, iste olmasi gereken noktadaydi.. Ayagin tabani sanki milimetrelerle cizilmis bir yere iner gibi yanagina inmisti sertce.. Ayagin saga sola hareketleri ile eziliyordu yuzu.. Hepsi bu kadar mi diye dusundugu anda kamci indi sirtina..

Bu aci vermek icin yapilmis bir hareket degildi ama rolleri tam anlamiyla belirlemekteydi.. Mutlak hakimiyet ve mutlak bagimlilik.. Bir sigara tabakasi aildi ve icinden ozemle eldivenden cikmis el bir tane sigara aldi ve tabaka tekrar tek elle kapandi.. Icine dustugu kiskaci cagristiran daramatik bir sesti.. Sigara ozenle agizliga yerlestirildi masanin uzerinde duran kalin mumun atesinde yandi, duman ortaliga yayilmaya baslamisti..

O dumandan bir nefes cekebilmek icin basini kaldirmak istedi, ama imkansizdi.. Elleri iki yana ayrildi , zihninin yarattigi ve asla olmayan ip kisisel gercekliginde de yok olmustu.. Ama bu kez de bu durumdan kurtulmak istemiyordu.. Hayatini bu sekilde gecirebilirdi ya da bu da bir sonraki sonunu hazirlayan bir baslangicti..

No comments yet

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: